Pośród nas

Opowiem wam życia naszego historię
i miłosną jego alegorię
posłuchajcie, jeśli chcecie
bo na pewno tu siebie zobaczycie

Pierwszy był pusty w środku jak głaz
ale kochał najmocniej z nas
odrzucony z braku ognia wewnętrznego
mimo tylu starań, chęci jego

Drugi wolno podchodził do wszystkiego
do miłości, która otaczała go
i tak będąc na bani, zdradził dla innej
dla tej jednej chyba bezimiennej

Trzeci, o którym prawie nic nie wiem
szuka wokół tej połówki siebie
taki nieśmiały, skryty pośród nas
wiem, że nadejdzie jego czas

Patrząc w neonowe niebo
widzisz przyszłość zapisaną kredą
to my wśród lasów zagubieni
jednym światem na zawsze połączeni

Czwarty pożegnał się z nią na rok
i nie wie, jaki będzie jego następny krok
czy ufać, trwać, wierzyć i być?
a może losowi swą przyszłość powierzyć?

Piąty z nożem wbitym w bok
zbierał siebie chyba rok
i mimo tak zapewnionej następnej miłości
zdradził pijany w swojej samotności

Szósty mimo tylu wiatrów nieprzychylnych
mimo zrywów, upadków i dróg mylnych
wciąż kocha, a i ona jego
i żyją niczym stare, dobre małżeństwo

Siódmy, który dla miłości do samego siebie
odszedł, a wyglądało, że było im jak w niebie
i odkrył w mym aniele kogoś podobnego
a i ona znalazła coś tak upragnionego

Patrząc w neonowe niebo
widzisz przyszłość zapisaną kredą
to my wśród lasów zagubieni
jednym światem na zawsze połączeni

No i ja żeby nie było zbyt pechowo
żyję, umieram i odradzam się na nowo
jak feniks, co dziewięć żyć kota ma
i nie znalazł w swej miłości szczęścia

Z nimi chciałem buntować się, żyć
i budować ten świat, no ale już widać
że w życiu zawsze zostajesz sam
tak, zawsze zostajesz sam
jak palec zawsze sam
i tylko tyle do powiedzenia mam
że kurwa jesteś tutaj sam